voorleesmoment in de Bib. Het ging buiten door omdat niet alle kinderen binnen konden.

Warm

Hier is het echt warm, drinken en zweten is de boodschap. Oh een geluk dat we geen les meer moeten geven, zou echt moeilijk zijn in deze hitte. Het water drinkbaar kraantjeswater op onze school is afgesloten. Er wonen naast de school 3 leerkrachten die hun waterverbruik niet betalen. Dus heeft nu de hele school geen water meer.
Wij gaan nu bij de zusters in de parochie ons water halen en hebben daar een thermometer ontdekt, onder het afdakje in de schaduw was het deze ochtend om 10u30 al 35° C en ik kan jullie zeggen dat het nog veel warmer geworden is na de middag. Bij deze niet raar kijken als ik eind april in België een warme wintertrui draag.

Verder gaat het leven hier zijn gewone gangetje, gisteren ben ik mee water gaan zoeken een beetje verder dan normaal. In de twee dichtere waterputten, was geen water meer te vinden. Onze zussen staan om 3u op om water te gaan halen. Gisteren moesten we nog wat hebben vandaar een tochtje met de kar en bidons. Ik ben ook met Tania naar de molen (een maalmachine) geweest om er maïs tot meel te malen voor hun voedzame (maar niet zo geliefde) boul de maïs te maken. Terwijl we daar moesten wachten zijn we eens tot aan het Lycée bilangue gestapt. Onze drie zussen zitten er op school. Die zitten daar dus van het 6e tot het 1e (het is dus omgekeerd als bij ons he, ze beginnen int zesde en eindigen int eerste) op veel te kleine banken he. Dezelfde banken dan in de lagere school. Die waar Nina al ongemakkelijk zit te keren en te draaien na een uur vergadering.

Zo zie je maar dat we nog steeds verschillen blijven ontdekken.

Nina

Vakantie

Eerste even een foutje rechtzetten. Jullie paasvakantie begint maar volgende week. Ik was even een weekje fout.

Donderdagavond de bevalling van onze schoonzus meegemaakt. Echt een hele belevenis. De baby was nog geen uur ter wereld of mama en baby waren al te voet naar huis aan het stappen. De familie moet zelf voor eten zorgen en na de bevalling de kamer kuisen.

Toch wat anders dan bij ons is de naam. Het is een meisje (net de mama, ik vind dat alle baby'tjes en kinderen hier erg op hun ouders lijken) maar ze heeft nog geen naam. Dat wordt pas na een week gegeven.

Vrijdag: afscheid op school. We hebben pannenkoeken gebakken voor de leerkrachten. Ze waren er erg blij mee. Als geschenkje kregen we een handtas uit slangenleer. Hmmm, jullie zullen het wel zien als ik terug ben.

Dit weekend naar Waza park geweest, wat dieren gezien, vooral veel giraffen die tot mijn verbeelding spraken en waar ik mooie foto's van heb.

Voila nog een weekje hier in Mokolo en we gaan naar het zuiden. Wat gaat de tijd snel.

Tot binnenkort

Nina

Paasvakantie

Hey,

Net zoals bij jullie is het bijna paasvakantie. De kinderen moeten nog de hele week naar school komen, maar dat lijkt me een beetje nutteloos. Maandag en dinsdag was er nog les. Woensdag moesten de kinderen de stenen voor de nieuwe toilet versleuren. Tegen de middag zag ik nog geen stenen voor het toilet. De kinderen hebben een omheining van ongeveer 40cm hoog gebouwd met stenen. Met dit plan hoopt de directeur geen moto's meer over het grote terrein achter de school te krijgen. Nu komen de moto's over de drukke speelplaats waar de kinderen lopen. In mijn ogen niet bepaald een oplossing.

Ik heb woensdag 1 les gegeven, terwijl mijn mentor even naar de markt was. (Dat kan hier allemaal :-)). Aangezien alle andere kinderen buiten liepen en mijn klas dat ook al de hele dag gedaan had, daar ook nog eens drie pipo's van CM2 de show aan het stelen waren (ze moesten van hun meester naar CM1 komen), heb ik even op serieus op mijn strepen moeten staan om hun aandacht te trekken. Maar het is gelukt, nadien nog even de klas opgeruimd met ongeveer 60 kinderen, een geluk dat mijn organisatietalent dit net aankon (of net niet).

In de namiddag gaan lezen en snel naar huis om eens naar de markt in Tada te kunnen gaan.

We werden er door iedereen welkom gegeten, ook in het Maffa, lachen en ja knikken helpt me dan uit de nood. Er was een mama die me haar baby even gaf. Het was een lief kindje. Femke vond dat dit wel een mooie foto zou zijn. Dus vroegen we aan de mama of we een foto mochten nemen. Ze zei dat dit geen probleem was dus namen we de foto. Het was een mooie ze. Nog geen twee tellen later stond daar een oude man die 1000 F vroeg. Het bleek de grootvader van de baby te zijn die er niet zo gediend was met de foto. Ik wou niet betalen aangezien ik het op voorhand betaald had. En heb de foto gewist. Een digitale camera is hier iets dat van een andere planeet lijkt te komen. Den opa kon dan ook maar niet begrijpen dat de foto weg was. De menigte die rond ons verzameld was, zei hem dat de foto verwijderd was. Toen een vrouw zei dat het in orde was, konden we verder stappen. Tot zover het fotoverhaal.

De markt hier is eerder een billi-billi centrum (het plaatselijke goedkope bier/wijn dat hier in Mokolo erg geliefd is) het grootste deel van de verkopers verkoopt er dan ook dit drankje. Onze grote broer is een grote liefhebben van billi-billi. Hij ging met ons de markt nog eens rond en had er niet beter op gevonden dan het hele dorp (waarvan bijna de helft familie blijkt te zijn) voor te stellen aan ons. Telkens moesten we een foto nemen. Die mensen waren wel tevreden met een foto en boden ons vriendelijk hun brouwsel aan. Ik lust het een beetje (niet echt mijn ding dus) maar heb vooral schrik er ziek van te worden, dus wees ik het vriendelijk af. Onze grote broer zei telkens dat hij zou helpen drinken. Hierdoor had hij tegen het eind van ons wandelingetje alweer genoeg op. Slim gezien zeg ik.

Vandaag even naar school al snel bleek dat we naar huis mochten. De klassenraad waarover de directeur het had gehad ging blijkbaar niet door, de directeur zat in Maroua dus kunnen de leerkrachten nu hun eigen gangetje gaan.

Aangezien we niet ver van school wonen en de kinderen met luide stem zingend de school verlaten, was het na een uur ook voor hen gedaan.

Vandaag hebben we pannenkoeken gebakken voor het afscheidsfeestje met de leerkrachten morgen op school. Femke heeft zes uur zitten bakken op een houtvuurtje, gelukkig was de kleine broer er om de kolen wat aan te vullen. Ik heb de verslagen voor de vier projecten uitgeschreven. Daar zijn we nu ook vanaf.

Onze schoonzus (ja Astrid hier in Kameroen) ligt al de hele dag op de materniteit (in Tada niet ver van ons huis), maar toen we daarnet nog eens passeerde was het babytje nog niet geboren. De papa (grote broer Dieu Donne) ligt al de hele dag te slapen op zijn bank of wat rond te lopen thuis. Dat is dus duidelijk nog een-tot-nu-toe-niet-ontdekt-cultuurverschil.

Dit weekend naar Waza, dinsdag of woensdag horen jullie nog wat meer van mij.

Nina

Bijna gedaan

De laatste week is goed ingezet. Iedereen begint te beseffen dat het hier bijna gedaan is in Mokolo. Morgen de laatste les geven, donderdag hebben we nog klassenraad en vrijdag boekenworkshop voor de leerkrachten en nadien afscheidsparty met pannenkoeken.

Een heel erg drukke week maar daar komen we wel door. Vrijdag vertrekken we naar Waza park. We hopen er toch enkele beesten te zien, maar dat wordt spannend afwachten.

In ons gezin is het spannend afwachten wanneer onze schoonzus (die ook bij ons woont aangezien ze gehuwd is met de zoon van onze papa) zal bevallen van haar eerste kindje. Eind maart begin april wordt er gezegd, dus spannend.

Voila een kort berichtje,

Nina

Nieuwe ervaring

Vandaag voor het eerst gewerkt met gehandicapte kinderen, namelijk de doofstomme. We moesten er enkele spelletjes spelen met de kinderen, het moest iets plezierig worden en dat was het ook, zowel voor de kinderen als voor ons.
We hadden de directrice bij ons om onze uitleg te vertalen, al snel bleek dat voortonen en uitleggen met handen en voeten even doeltreffend was. Het waren eenvoudige spelletjes waarvan de kinderen duidelijk genoten hebben.

Dit maakt deel uit van het vierde project dat we in de vakantie moesten verwezelijken. Deze kinderen wonen hier niet in de buurt, ze verblijven in gastgezinnen en gaan in de vakantie eens naar huis. Zo moeten we er nu de laatste week in de namiddag nog wat activiteiten voor de gehandicapten bijnemen. Nog een drukke week en dan kunnen we Kameroen nog wat verkennen. Nog een weekje in Mokolo en omstreken en nadien nog twee weken om onze reis naar de hoofdstad te ondernemen met de nodige tussenstopjes.

Voorleesmomenten

Hey,

We zijn net terug van de bibliotheek. Voor ons project brede school hebben we een samenwerking met de bibliotheek op poten gezet. Elke woensdagnamiddag lezen we er enkele Franse of Engelse boekjes voor. Vorige week was het de eerste keer en hadden we een mooie opkomst.
Deze week was de opkomst massaal. Er waren zeker 75 kinderen van de derde graad. Of we zo iets in Belgie zouden kunnen bereiken betwijfel ik sterk. De kinderen genieten ervan. Het is ook iets nieuws voor hen. Velen kennen de bibliotheek niet en nog minder de boeken die ze er hebben. Even een kort berichtje om te melden dat onze voorleesmomenten een succes zijn.

Nog een weetje. Even in de missie van Mboua langsgeweest en er een lekkere Italiaanse koffie van père Justo gedronken. Dat heeft gesmaakt!

Tot de volgende
Nina