Paasvakantie

Hey,

Net zoals bij jullie is het bijna paasvakantie. De kinderen moeten nog de hele week naar school komen, maar dat lijkt me een beetje nutteloos. Maandag en dinsdag was er nog les. Woensdag moesten de kinderen de stenen voor de nieuwe toilet versleuren. Tegen de middag zag ik nog geen stenen voor het toilet. De kinderen hebben een omheining van ongeveer 40cm hoog gebouwd met stenen. Met dit plan hoopt de directeur geen moto's meer over het grote terrein achter de school te krijgen. Nu komen de moto's over de drukke speelplaats waar de kinderen lopen. In mijn ogen niet bepaald een oplossing.

Ik heb woensdag 1 les gegeven, terwijl mijn mentor even naar de markt was. (Dat kan hier allemaal :-)). Aangezien alle andere kinderen buiten liepen en mijn klas dat ook al de hele dag gedaan had, daar ook nog eens drie pipo's van CM2 de show aan het stelen waren (ze moesten van hun meester naar CM1 komen), heb ik even op serieus op mijn strepen moeten staan om hun aandacht te trekken. Maar het is gelukt, nadien nog even de klas opgeruimd met ongeveer 60 kinderen, een geluk dat mijn organisatietalent dit net aankon (of net niet).

In de namiddag gaan lezen en snel naar huis om eens naar de markt in Tada te kunnen gaan.

We werden er door iedereen welkom gegeten, ook in het Maffa, lachen en ja knikken helpt me dan uit de nood. Er was een mama die me haar baby even gaf. Het was een lief kindje. Femke vond dat dit wel een mooie foto zou zijn. Dus vroegen we aan de mama of we een foto mochten nemen. Ze zei dat dit geen probleem was dus namen we de foto. Het was een mooie ze. Nog geen twee tellen later stond daar een oude man die 1000 F vroeg. Het bleek de grootvader van de baby te zijn die er niet zo gediend was met de foto. Ik wou niet betalen aangezien ik het op voorhand betaald had. En heb de foto gewist. Een digitale camera is hier iets dat van een andere planeet lijkt te komen. Den opa kon dan ook maar niet begrijpen dat de foto weg was. De menigte die rond ons verzameld was, zei hem dat de foto verwijderd was. Toen een vrouw zei dat het in orde was, konden we verder stappen. Tot zover het fotoverhaal.

De markt hier is eerder een billi-billi centrum (het plaatselijke goedkope bier/wijn dat hier in Mokolo erg geliefd is) het grootste deel van de verkopers verkoopt er dan ook dit drankje. Onze grote broer is een grote liefhebben van billi-billi. Hij ging met ons de markt nog eens rond en had er niet beter op gevonden dan het hele dorp (waarvan bijna de helft familie blijkt te zijn) voor te stellen aan ons. Telkens moesten we een foto nemen. Die mensen waren wel tevreden met een foto en boden ons vriendelijk hun brouwsel aan. Ik lust het een beetje (niet echt mijn ding dus) maar heb vooral schrik er ziek van te worden, dus wees ik het vriendelijk af. Onze grote broer zei telkens dat hij zou helpen drinken. Hierdoor had hij tegen het eind van ons wandelingetje alweer genoeg op. Slim gezien zeg ik.

Vandaag even naar school al snel bleek dat we naar huis mochten. De klassenraad waarover de directeur het had gehad ging blijkbaar niet door, de directeur zat in Maroua dus kunnen de leerkrachten nu hun eigen gangetje gaan.

Aangezien we niet ver van school wonen en de kinderen met luide stem zingend de school verlaten, was het na een uur ook voor hen gedaan.

Vandaag hebben we pannenkoeken gebakken voor het afscheidsfeestje met de leerkrachten morgen op school. Femke heeft zes uur zitten bakken op een houtvuurtje, gelukkig was de kleine broer er om de kolen wat aan te vullen. Ik heb de verslagen voor de vier projecten uitgeschreven. Daar zijn we nu ook vanaf.

Onze schoonzus (ja Astrid hier in Kameroen) ligt al de hele dag op de materniteit (in Tada niet ver van ons huis), maar toen we daarnet nog eens passeerde was het babytje nog niet geboren. De papa (grote broer Dieu Donne) ligt al de hele dag te slapen op zijn bank of wat rond te lopen thuis. Dat is dus duidelijk nog een-tot-nu-toe-niet-ontdekt-cultuurverschil.

Dit weekend naar Waza, dinsdag of woensdag horen jullie nog wat meer van mij.

Nina

Bijna gedaan

De laatste week is goed ingezet. Iedereen begint te beseffen dat het hier bijna gedaan is in Mokolo. Morgen de laatste les geven, donderdag hebben we nog klassenraad en vrijdag boekenworkshop voor de leerkrachten en nadien afscheidsparty met pannenkoeken.

Een heel erg drukke week maar daar komen we wel door. Vrijdag vertrekken we naar Waza park. We hopen er toch enkele beesten te zien, maar dat wordt spannend afwachten.

In ons gezin is het spannend afwachten wanneer onze schoonzus (die ook bij ons woont aangezien ze gehuwd is met de zoon van onze papa) zal bevallen van haar eerste kindje. Eind maart begin april wordt er gezegd, dus spannend.

Voila een kort berichtje,

Nina

Nieuwe ervaring

Vandaag voor het eerst gewerkt met gehandicapte kinderen, namelijk de doofstomme. We moesten er enkele spelletjes spelen met de kinderen, het moest iets plezierig worden en dat was het ook, zowel voor de kinderen als voor ons.
We hadden de directrice bij ons om onze uitleg te vertalen, al snel bleek dat voortonen en uitleggen met handen en voeten even doeltreffend was. Het waren eenvoudige spelletjes waarvan de kinderen duidelijk genoten hebben.

Dit maakt deel uit van het vierde project dat we in de vakantie moesten verwezelijken. Deze kinderen wonen hier niet in de buurt, ze verblijven in gastgezinnen en gaan in de vakantie eens naar huis. Zo moeten we er nu de laatste week in de namiddag nog wat activiteiten voor de gehandicapten bijnemen. Nog een drukke week en dan kunnen we Kameroen nog wat verkennen. Nog een weekje in Mokolo en omstreken en nadien nog twee weken om onze reis naar de hoofdstad te ondernemen met de nodige tussenstopjes.

Voorleesmomenten

Hey,

We zijn net terug van de bibliotheek. Voor ons project brede school hebben we een samenwerking met de bibliotheek op poten gezet. Elke woensdagnamiddag lezen we er enkele Franse of Engelse boekjes voor. Vorige week was het de eerste keer en hadden we een mooie opkomst.
Deze week was de opkomst massaal. Er waren zeker 75 kinderen van de derde graad. Of we zo iets in Belgie zouden kunnen bereiken betwijfel ik sterk. De kinderen genieten ervan. Het is ook iets nieuws voor hen. Velen kennen de bibliotheek niet en nog minder de boeken die ze er hebben. Even een kort berichtje om te melden dat onze voorleesmomenten een succes zijn.

Nog een weetje. Even in de missie van Mboua langsgeweest en er een lekkere Italiaanse koffie van père Justo gedronken. Dat heeft gesmaakt!

Tot de volgende
Nina

Fijn weekend

Hey,

Vrijdag hebben we praktijkles gegeven. Femke en ik hebben met alle meisjes van de twee klassen CM2 (6e leerjaar) groentensoep gemaakt. Was me dat een belevenis. De meisjes deden het prima, stenen zoeken, vuur maken, potje in evenwicht zetten. Het was fijn. Ik heb er alvast heel veel voldoening uit gehaald. Vrijdag namiddag is zuster Lea ons komen halen voor een weekendje Ngetchewe.
Het was een meevaller. We hebben een fijn weekend achter de rug. Zuster Lea verblijft hier al 14 jaar en wist ons dan ook heel wat te vertellen. We zijn ook een publieke (staats)school gaan bezichtigen. Dat is echt erg. Geen banken, dus zitten de lln. gewoon in het zand op de grond. Leerkrachten die niet komen opdagen. Wij zitten duidelijk in de luxescholen.
We hebben bavianen gezien, veel bavianen met kleintjes op hun rug. Echt zalig.

Vandaag voor de eerste keer een MUZO project gedaan met CM 2 in Mboua. Morgen CM1 in Mboua, woensdag CM2 bij ons in Tada, donderdag ouderbijeenkomst waar we onze projecten voorstellen vrijdag is er geen school maar gaan we een activiteit geven aan de doven. En dan beginnen we volgende week aan onze laatste week hier op school.

enkele weetjes:
- heb ik al verteld dat ik een T-shirt van fotografie de Neve in Heldergem gezien heb, hier in het verre Afrika?
- we zijn gisteren met een heel erg oude vrachtwagen van Koza naar Mokolo gekomen. Hoe dat ding nog rijd, kan je nauwelijks begrijpen. Ik heb er alvast foto's van.
- het hier warm blijft, maar voorlopig wel nog wind die voor wat afkoeling zorgt.
en nog zoveel meer dat ik binnen een maand in geuren en kleuren kan vertellen. Ik kijk er al naar uit

Voila een kort berichtje
Nina

Week 6

Hier in Mokolo gaat alles goed.
Zaterdag hebben we soep en pannenkoeken gemaakt. Het viel in de smaak. De familie was blij! Wij ook, het heeft ons gesmaakt.
Zondag internationale dag van de vrouw. Wat een feest zou worden voor alle vrouwen. Dus wij naar het stadium (in onze nieuwe, draagbare outfit) waar alles doorgaat. Jaja défileren is hier gelijk aan feesten. Ik begrijp nog steeds niet zo goed wat daar leuk aan is. Verder wenste iedereen ons op straat een goed feest en wenste wij dat ook aan alle vrouwen. Aangezien het voor ons niet echt feest was, zijn we in de namiddag bij Annelies de hoekenwerken gaan afwerken.
Gisteren hebben we ons gewaagd aan het heuse hoekenwerk. Jaja met 86 leerlingen. Wie doet dat na? Het verliep niet altijd even vlot, wat normaal is bij een eerste keer hoekenwerk. Voor de leerlingen hier was het echt iets nieuw en niet zo vanzelfsprekend als voor de kinderen in de Vlaamse scholen. Met een dobbelsteen gooien en de pion zoveel stapjes verzetten is niet makkelijk voor de kinderen. Ik wil nu niet zeggen dat ze dom zijn ofzo, ze hebben het gewoon nog nooit eerder gedaan.
We hebben de verschillende spelletjes meermaals met handen en voeten uitgelegd. Uiteindelijk werd elk spel begrepen. De kinderen hadden er duidelijk van genoten. Het was dan ook eens iets totaal anders dan overschrijven en invullen wat op het bord staat.
Wij weten nu dat hoekenwerk met 86 lln. (4 gemiddelde Vlaamse klassen) wel degelijk lukt.
Vandaag twee lesjes Frans en een les over de kubus gegeven. Bij de les over de kubus kreeg ik van de mentor de tip om te vertrekken vanuit een parallellogram. Ik zie niet goed in wat de link is tussen de twee (het ene een vlakke figuur, het andere een ruimtefiguur?). Toen ik dat aan de mentor probeerde duidelijk te maken. Zei hij dat het beide géometrie is. Na een korte check van het hele leerplan voor CM 1. Heb ik zelf ontdekt dat de leerlingen nog niet eens het vierkant gezien hebben. Ah ja, de Afrikaanse logica is soms ver te zoeken.
Aan de schoolmaatjes, veel succes met de laatste dagen stage in het buitengewoon onderwijs.
Aan de KSJ-maatjes, hopelijk hebben jullie een onvergetelijk weekend achter de rug. Hoe gaat het met de kampinschrijvingen? De pret met Vedett fuif? Maak een mooie dag van het eetfestijn want dan is de Nina terug!
Aan alle andere maatjes, laat een reactie achter op deze blog. Dat is altijd fijn om lezen.
P.S.: vandaag zit ik al halfweg van mijn verblijf in Kameroen.
Groetjes
Nina

Aan mijn blogfans,

Vrijdag was ik hier naar het cybercentum gekomen om een blogbericht te posten. De verbinding was erg slecht maar daarbovenop werkte de muis van de computer niet goed. De eigenaar ging me eens tonen dat ze het wel deed. Ja hallo sneller dan tellen zag ik mijn blogbericht verdwijnen en kwam er een Franse tekst over een ei op. Ik kan deze tekst wel op mijn blog zetten. Dat zou grappig zijn maar daar hebben jullie niet zoveel aan.
Ik weet nu wel niet goed meer waar ik gebleven was met al mijn avonturen te vertellen. Want het is nu al een poos geleden dat ik nog iets van me liet horen.

Ten eerste begin ik me echt te ergeren aan het vlees dat hier op de markt verkocht wordt. Poten, huid, kop, bot en een beetje vlees…. alles ligt ten toon in de zon. Soms zie je mensen die het in stukken kappen met een bijl (das niets ergs aan), maar dan wel op een boomstam op de grond. Weet dat de grond hier uit zand en veel stof bestaat. Maar als je er passeert, vliegen er duizenden vliegen weg. Ik kon er blijkbaar lang tegen, maar in week vier maak ik me er echt vies van. Wellicht heb ik al zo’n vlees gegeten want je vind hier niets anders. Tenzij een net geslachte kip. Ah ja als we er niet te veel over nadenken valt het wel mee.

Vorige week ook echt geholpen met de afwas en niet gewoon op mijn gat zitten en de kommekes nog eens afspoelen. Er wordt hier op een houtvuur gekookt. De potten worden ingesmeerd met modder (zand met water, mss moeten we dat op kamp eens proberen ipv bruine zeep, het lijkt me alvast ecologischer) zodat het roet er nog kan afgewassen worden. Eerst met een stokje de aangebakken modderlaag verwijderen en nadien water erover en met zandkorrels alle resten wegvegen. Voila ze das het alternatief voor cif van bij ons he.

We hebben ook eens bonbons des arachides gemaakt. Niet echt moeilijk, gemalen noten en suiker laten karameliseren en goed roeren. Maar dan halen ze deze hete brei van het vuur, handen in een kom met water, wat brei op de handen en platduwen. Manman das echt te moeilijk voor mij. Mijn handen bijna verbrand, bonbons op de grond laten vallen. Ik zal alvast nog wat oefenen, misschien kan ik het dan eer ik terug ben. Dan kunnen jullie ook eens proeven van deze lekkernij.

Dit weekend naar het toeristische Rhumsiki geweest. We hadden er veel van verwacht, volgens de Bradt gids een mooi plekje. Niet echt veel toeristen gezien. Maar ook niet veel bijzonders waargenomen. Waarschijnlijk zijn we al gewend aan het mooie Kameroense landschap waardoor Rhumsiki niet tot de verbeelding sprak. We zijn ook geen toeristen meer he! Er was wel veel mist, waardoor de pic de Rhumsiki niet te zien was. We hebben ons geamuseerd en lekker vegetarische specialiteiten gegeten. De twee uur durende rit op de moto was wel wat minder comfortabel, maar we zijn wel terug thuis geraakt.

Wie graag een leuk overzicht van de eerste maand leest. Wil ik doorverwijzen naar Femke’s blog. De link vinden jullie hieronder.

Voila tot de volgende!

Nina